تحرم زوجة كل من الاب و الابن على الآخر ، فصاعدا فى الاول و نازلًا فى الثانى نسبا او رضاعا دواما او متعة ، به مجرد العقد و ان لم يكن دخل همسر پدر انسان و همسر پسر انسان از محرمات ابديه است ، مراد از پدر در اينجا معنايى است كه جدّ را هم شامل مىگردد . و مراد از پسر هم معنايى است كه نوه را هم شامل مىگردد ، اين ابوت و بنوت هم چه نسبى باشد و چه رضاعى اين حكم ثابت است . چون از ادله تنزيل رضاع به منزله نسبت « يحرم من الرضاع ما يحرم من النسب » اين مطلب استفاده مىشود ، در همسر هم فرق نمىكند كه همسر دائمى باشد يا موقتى ، پدر يا پسر ، با همسر خود نزديكى كرده باشد يا خير ؟ چون ادله مسأله ( لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ ) و ( حَلائِلُ أَبْنائِكُمُ ) نسبت به همه اين صورتها اطلاق دارد . حكم مسأله از جهت ديگرى هم اطلاق دارد كه در متن ذكر نشده است و آن اين است كه در همسر پدر ( كه همسر جد را هم شامل مىشود ) فرق نمىكند كه جدّ امّى باشد يا ابى و همينطور در همسر فرزند ( كه همسر نوه را هم در بر مىگيرد ) بين نوه دخترى و نوه پسرى فرقى نيست . « 1 » 3 ) : متن مسأله ( 3 ) : تحرم على الزوج ام الزوجة و ان علت نسبتاً او رضاعا ، مطلقا ، و كذا ابنتها و ان نزلت به شرط الدخول بالام سواء كانت فى حجره أم لا و ان كان تولدها بعد خروج الام عن زوجته

--> ( 1 ) مسأله 2 مربوط به احكام مملوك است و به جهت غير مبتلى بودن مورد بحث قرار نگرفت و همينطور در چند مسأله آينده ، استاد - مدّ ظله - در اين مسائل تنها به خواندن متن و توضيحاتى درباره آنها و ذكر نكاتى چند در توضيح عبائر مُصنف پرداختند كه ما در هنگام تنظيم بحث تنها به ذكر مسائلى كه نكته‌اى در باره آنها ذكر شده بسنده كرديم .